Tomcio Paluch
Bojki

Tomcio Paluch

Ônskigo razu było se małżyństwo co ni miało bajtli i fest im było skuli tego niechersko

Jednego razu baba wajała że mogliby mieć bajtla choby tak małego jak paluszek, już to by im stykło coby być szczyńśliwōm familijōm. I tak tyż sie stało, beztuż że baba była trocha lebioda słabego zdrowio, za siedym miesiyncy urodziyła synka małego choby palec. Rodzice nazwali go Tomcio i fest mu przali.

Kiejsik jak synek już trocha podrosnył, fater wziōn Tomcia do lasa po drzewo. Mały skrył sie w uchu konia i roz dwa som zakludziył bryczka ku lasu. Po drodze trefiyli na miejscowego fesztra kiery nie umioł sie nadziwować niezwykłymu synkowi. Chop zaoferowoł że go odkupi od fatra coby go pokazywać w mieście i zarobiać na cudoku. Fater sie nie chcioł zgodzić ale szprytny młody go przekabaciył bo ôbsztalowoł chytry plan. Feszter zaplaciył i wziōn Tomcia na gowa do kapelusza.

Yny trocha ujechali jak młody nasmyśloł że mu niedobrze i musi na chwila slyś

Jak yny feszter postawiył go na ziymi tyn pitnył w barzoły i yntlich skrył sie w muszli ślimoka. Chop wrzeszczoł i ciepoł sie choby wesz na grzebiyniu ale nie znojd Tomcia.  Synka wziyno spani ale ôroz usłyszoł dwóch kradzioków co rozprawiali o tym jako ochabić poblisko fara. Tomcio sie doł do godki i zaoferowoł, że wśliźnie sie na plebanio i bydzie podowoł złodziejōm co yno bydom chcieli. Kradzioki prziwstali sie na pomyślōnek ale jak yny prziszli ku chałupie plebanka i wpuściyli Tomcia do pojszodka, tyn narobiył tela larma, że musieli pitać bo przilazła chrubo kucharka uzbrojono w epny fyrlok.

Tomcio PaluchTomcio poszoł do stodoły bo już był fest wykamany. Legnył se na sianie i społ twardo aż sie kapnył że oto je w bachōrzu krowy co to zaczła szkubać słoma i przi tymu połkła małego. Jak Tomcio zacznył jaszczeć! Wrzeszczoł tak, że aż plebanek przilecioł i  kozoł zabić krowa bo mu sie pozdało że coś je z niom nie echt i chyba jom dioboł opyntoł skoro słyszeć nieludzki wrzaski z pojszodka. Krowa poćwiartowali a żołōndek wyciepli podle lasa.

A praje tam szubrzikowoł głodny wilk kiery zaros chapsnył miynso

Szprytny Tomcio ôbsztalowoł nastympny plan – podpuściył wilka że go zakludzi do jednego kamerlika kaj sie nażere do syta najzocniejszych maszketów. A młody oczywiście mioł na myśli swój dōm. Wilk warto porajtowoł do chałupy Tomcia, wparzył do spiżarnie i zacznył wyjodać wuszty i szpyrki. Wtedy Tomcio zacznył głośno wrzeszczeć i przilecioł fater kiery migiym zaciukoł wilka i uwolniył syna z bebechów.

Taki to mecyje mioł nasz pomysłowy miglanc. Ale po tym wszyskim Tomcio postanowiył że już na zawsze sie ôstanie z rodzicami i nie bydzie wiyncy wynokwiać ôstud.

Ôstŏw ôdpowiydź