Paralotnie, Rajzy

Dwa tydnie lotanio! Oj, dzioło sie! Tydzień drugi

Dzisio drugo czyńść relacje z rajzy Włochy – Słowenia – Chorwacja – Słowenia – Włochy.

Z Chorwacje ruszylimy na Słowenia bo… toć że pogoda. Jeszcze w aucie pozmiynialimy plany i zamiast jechać do Krvavec w końcu decyzja padła na Lijak. Wieczne niedospani, ściorani i fest dużo godzin w aucie dały o sia znać – odpuściłach lotani bo już byłach rychtyk tołt. Przez to goniyni pogody po Europie zrobiyła sie nom szkoła przetrwanio z tego urlopu 😀 Po połedniu na Lijaku „iberaszong” – zastała nas burza. Ale nic to, zowizo plan już był na Włochy. Jadymy dali 🙂

U Włochów zaczlimy od jeziora Garda. Na początku było ganc niefajnie – pierziński tłok, spaliny i brak miejsca coby kaj zostawić auto. Nieoznaczony dojazd do kolejki na góra plus ogromny wężyk ludzi do kas ganc zniechęcił do tego miejsca. Potym kolejka do wejścio i późnym popołedniym w końcu poradziylimy dostać sie na góra. Na szczęści na Monte Baldo humory sie poprawiyły – było przepiyknie! Ogłaszōm jezioro Garda nojpiykniejszym paralotniowym miejscem w kierym dotąd byłach!

Lądowisko to specjalnie narychtowany skrawek zegródki podle jeziora – trocha człowiek może być wylynkany bo nad wodōm traci sie poczuci wysokości i cyrklowani trudniyj przichodzi. A przynajmniej mi nad wodōm trudniyj 😀 Ale jakoś poszło i wmanewrowałach sie na ląd. Jakiś Włoch przede mną ni mioł dobrego cyla, przelecioł lądowisko i skończył w wodzie. Ale na szczęści nic sie nie stało, z uśmiychym potym suszył sie na trowce 🙂

Z Malcesine przemieściylimy sie w okolice miejscowości Canal San Bovo, niedaleko Dolomitów. Zaś prawie 3 godziny w aucie i to nieskoro na wieczór… obiecalimy se że choby nie wiym co, nie bydymy sie już tela przemieszczać. Kożdy był już zajechany i trza było se odpuścić małowiela.

W okolicy noclegu znejdlimy mało uczęszczane startowisko na górce Tognola (2162m) z piyknymi widokami na Dolomity. Mało ludzi tam loce skuli wiatrów dolinowych i jebliwości w lufcie. Tego dnia było małowiela cirrusa betuż było spokojniej niż dycki i szło odstartować w środku dnia. Po lądowaniu prziszły do mie zwierzęta pasące sie na swoi łączce – mój Hooczek wydoł im sie ganc interesujący 🙂

Na drugi dziyń pojechalimy do Feltre bo yny tam miała być pogoda. Spani było na kempingu Arsie nad jeziorem Corlo. Tam spędziylimy ostatni dwa dni tego szalonego urlopu 🙂 Na koniec jak my wyjyżdżali w okolicy nasunył sie frōnt beztuż wyjazd był gynał o czasie. W drodze nazot w Austrii naoglądałach sie zaś przeróżnych congestusów i kowadeł, dzioło sie na niebie… Niestabilno pogoda momy latoś, no ale cóż było robić.

Wyczerpująco to była rajza ale za to było fest ciekawie. Kapryśno pogoda dyktowała wybór miejsc i tak rychtyk z pierwotnych planów nie wyszło praktycznie nic. Alpy Centralne jeszcze muszą doczkać na eksporacjo na prziszły roz jak warun bydzie bardzi sprzyjający.

A tymczasem już sie rychtuja do nastympnej rajzy 🙂 Ale o tym kiedy indzi.

Paralotnie, Rajzy

Dwa tydnie lotanio! Oj, dzioło sie! Tydzień piyrszy

Mioł być tydziyń urlopu ale w końcu stanyło na dwóch. Kto szalōnymu zabroni 😉

Rajza zaczlimy od północnego Tyrolu, a konkretnie od Speikboden. Piyrszy dzień wioło dojś fest z północy beztuż odpuściylimy furgani. Na drugi dziyń było już lepszy no to heja na góra! Startowisko je na ok. 2400 wiync tak jak lubia – zowdy leko iś na przelot z wyższej górki, ot filozofijo. Na starcie byli też inksi paralotniorze beztuż szło sie dowiedzieć pora lokalnych para-ciekawostek.

Trocha my odczekali i w końcu wysztartowoł piyrszy zając i sie wykręciył. Jak to dycki – za nim ruszyła reszta. Jo przismyczyłach ze sobą nowe skrzydło na nasz piyrszy wspólny oblot. Bezmała nowego glajta lepszy oblotać na znanej górce ale cóż było robić – mie sztyjc ciągnie ku nowymu. Na szczęści glajcik okozoł sie być przyjazny i zwrotny, leko chodziył za ręką i rozmiarowo je NORESZCIE do mie dopasowany. Żegnejcie klapy, migacze i fronty! Wreszcie mōm dopasowano paralotnia!

Jak dobrze być na ziymi jak idzie burza…

Zocny to był przelocik, trzimałach sie przede wszyskim na 3ooom betuż widoki były wspaniałe! Ale po przelecyniu 29 km było mi już rychtyk zima… Wylądowałach na łączce i we włoskim upale we wszyskich warstwach ciuchów kiere miałach na sia z ulgą zaczłach robić przisiady coby sie rozgrzoć. Ni ma zmiłuj, zima było pod chmurkom 🙂

Niestety pogoda hned pokrziżowała nom plany i zamiast przenieść sie do Austrie do Zell am See trza było jechać na Słowenia coby uniknyć burz. Zameldowalimy sie na kempinu w Kobaridzie i nastympne dni lotalimy na Stolu. Tam też z pogodōm było roztomajcie ale koniec końców dziynnie my furgali, choćby z widokiem na ogromne cumulonimbusy kwitnące to tu to tam nad Alpami.

Na jedna noc zrezygnowalimy z noclegu na kempingu i rozbilimy sie na dziko nad rzykōm Soča. Klimatyczne miejsce i nojfajniejszy nocleg jaki my mieli na tym wyjeździe. Na wieczór my se rozpōlyli fojerka i tak to miło zlecioł czas.

Aż w końcu prziszła niepogoda w cołkich Alpach, na Słowenii też. Wartko siedlimy na wieczór nad prognozami i zaczło sie sztudyrowani co tu ze sobom zrobić coby nie oglądać deszczu. No i pojawiył sie ekstrawagancki jak na nas ajnfal – Chorwacja! Dyć tam też locōm! To my sie zebrali i heja. Lotani było kole miejscowości Buzet na północy półwyspu Istria. Furgo sie tam przede wszyskim podle pasma górskigo na kierym lokalesi robiom ok. 46 km w jedna strōna – cołkiem zocnie.

Widok z miejscowości Buzet na pasmo górski podle kierego idzie se pofurgać na północy Istrii

Hyc był niemiłosierny ale ni ma zmiłuj – locymy! Jo niestety nie poradziyła wiela polotać bo na Chorwacji też nas dorwały burze. Było fest termicznie ale cóż, trza było lądować bo chmury robiyły sie coroz straszniejsze. Pora minut po przyziemieniu zaczło grzmieć i kilkanoście km dali przeszła piykno burza z okazałymi Cbekami.

Trza prziznać że downo sie nie naoglądałach tela chmur burzowych co na tym wyjeździe 😀 Piykne to ale lotać przi tym to nie bałdzo…

Na drugi dziyń plōmpsnylimy do morza i piyrszy roz próbowałach snorkelingu z maskami kupionymi spontanicznie tego samego dnia. Fajno sprawa pozaglōndać na rybki i roztomajte stworki morski o kierych ni miałach pojęcia że też sie pluskajom pora metrów pody mną 🙂 Naturalnie po połedniu też nas dogoniyła burza ale na szczęści my już byli w aucie.

Tak to wyglądoł piyrszy tydziyń para-rajzy. Laby mało ale za to ciekawie sie dzioło. Za tydziyń bydzie o tym jako wyglądała reszta wyjazdu 🙂

 

Ksiōnżki, Paralotnie

„Czekając na Duida. Śladem szeptu amazońskiego potoku” Stefan Czarniecki

Na co trza uważać na lotnisku w Kolumbii? Co Cie czeko w autobusie na bezdrożach Wenezueli? Wiela metrów miała nojwiykszo anakonda znejdzono w Ameryce Południowej? Czamu jeszcze tak tam wielbią Hugo Chaveza? Czarniecki procnie sie prziglądo latynoskij rzeczywistości i barwnie przedstawio swoi przigody na ziemi rządzonej przez latinos. Ale mało tego, ta rajza to ni ma taki bele jaki wypad za ocean. Czarniecki postanowiył dostać sie na tereny amazoński dżungle niedostępne do biołych, zamieszkane przez rdzennych Indian.

Ksionżczyna absolutnie przeciekawo. Dycki chciałach jechać do Ameryki Południowej a taki lektury jeszcze bardzi mie nakręcają. Ahhh, poczuć tyn ganc inkszy klimat, naoglądać sie inkszych ludzi, siednyć na borsztajnie i chłonyć atmosfera… Jo chyba zaros kupia jaki bilet za ocean!

Co mi sie nie podobało to dojś słaby język i styl pisanio autora. Dzieło literacki to na zicher ni ma… No i te odniesienia do religijności, ehhh… Czasym miałach też wrażyni choby Czarniecki próbowoł trocha przekoloryzować rzeczywistość coby fabuła była jeszcze bardzi porywająco no ale tuż nic to, przinajmniyj ciekawie sie czytało.

Zo wi zo polecom 🙂 Jakby sie mie kiery pytoł – drugi roz też bych przeczytała 🙂

Paralotnie, Rajzy

Majowo para-rajza w Alpy

Zocnie mi sie udała majowo rajza w Alpy. Jak to dycki, wyjazd był paralotniowy, inkszego urlopu se już nie miarkuja. Na wyjazd uzaś pojechałach z grupą Michała Gierlacha, naszego paralotniowego mistrza Polski. Większość rajzy spędzilimy we Włochach, dziepro ostatni dziyń pojechalimy na Słowenia.

Piyrszy dziyń lotalimy w Feltre. Niestety początki okozały sie do mie kapka niefortunne… Przed wyjazdem wyonaczyłach uprząż i rugzak na lekciejsze, na i cóż, okozało sie że tak lotać nie idzie… Była mocno terma i moi skrzidło roncz odstawiało jakiś cyrki. Piyrsze dostałach ogromnego fronta. Potym klapa na ¾ skrzydła. Potym uzaś mega front… Eszcze nigdy ni miałach takich niecherskości. No i trza było lądować bo to naprowda nie wyglądało dobrze. Ale sie nie zniechęciyłach, po połedniu wziynach trzi litry wody i odpolyłach eszcze roz i już było trocha lepszy. Potym już do końca rajzy lotałach z ołowiym od Spike i cztyryma litrami wody…

Mom nadzieja że nie czyto tego moja mama bo jak zaś kiedy przijada du dom to sie zacznie bezlitosne futrowani 😉

Potym my pojechali do Bassano, znanej mekki paralotniowej Europy. Tam zrobiyłach mój najdługszy przelot w cołki dotychczasowej karierze paralotniowej – 45km. Ale byłach uradowano! Ni ma to wiela do starych wyjodaczy ale że jo dziepro zaczynom przelotowe przigody to cieszyłach sie jak bajtel! Superancko 🙂

Niestety prognozy sie popsuły i jedyn dziyń musielimy odpuścić furgani. Wybralimy sie na zwiedzani interaktywnego muzeum przyrodniczego MUSE w Trydencie.

Gadziny, geologia, geografia i kapka historyje rozmieszczone na pięciu poziomach ganc wielkiego gmachu. Jak ni ma pogody to spłaco sie wybrać do tego muzeum – sztudyrowanio nigdy dojś!

A propo zwierza, takigo stwora my spotkali na jednym ze startowisk:

Na następny dzień przenieślimy sie w okolice jeziora Garda i prociw niecherskim prognozom, udało sie polotać w miejscowości Brescia. Ni ma jak niespodziewany, spontaniczny wypad na górka 🙂

W piontek lotani zaczło sie na Roncola w San Bernardo w okolicy Bergamo. Tu mi nie za bardzo poszło i padłach po 8 km. Na szczęści udało mi sie dostać na górka eszcze roz i po połedniu już wszysko lepszy działało, poleciałach 14 km i jeszcze se powisiałach na żaglu. Miodzio.

Ostatni dzień pojechalimy na Słowenia na fest znano górka Lijak. Kożdy paralotniorz jom zno bo je łatwo i przyjemno. Prognozy nie były za fest obiecujące beztuż gibko my sie wyszpeili i drap do startu. Powisiałach trocha nad startowiskiem po czym po wykręceniu podstawy postanowiłach sie wybrać na wschód. Reszta ludzi furgała na zachodzie ale koniec końców hned też do mie dołączyli. Niestety zaczło kapka padać i trza było zasztopować lot. Byłach trocha zło bo przeleciałach 19,5 km, yny 500 metrów i by mi stuknęła choć aby ta dwudziestka… no ale i tak dobrze że udało sie co pofurgać tego dnia.

Fajnie że nom warun dopisoł, żodyn ni mioł jakichś fest niecherskich przigód, wszyscy wróciylimy cali, zdrowi i radzi. Teraz eszcze trza przesztudyrować tracki z lotanio i już idzie snuć plany na nastympno paralotniowo rajza… Przaja tymu!

Paralotnie, Rajzy

Nepalski odrealnieni część 2

Dzisio byda dali łosprawiać o moi ostatni rajzie.

Atrakcji turystycznych w Nepalu jakoś nie odnotowałach, mom wrażeni że tam sie jedzie coby pochodzić po górach, lotać na paralotni abo poczuć tyn jedyny w swoim zorcie, miejscowy klimat. Oboczylimy pora miejsc turystycznych i jedyne co mi sie spodobało to był klasztor buddyjski Matepani Gumba w Pokharze. Praje my se trefiyli na zajęcia koszykówki młodych mnichów. Continue Reading…

Paralotnie, Rajzy

Algodonales 2016

Rzekna ze dwa słowa o tej moi rajzie do Hiszpanii. Fliger miałach do Malagi a stamtąd grupom my sie przeniyśli do Algodonales, malućki uroczej miejscowości przi górce z kierej idzie zocnie polotać na paralotniach. Bo toć że wypad był paralotniowy, inkszych rajzów narazie nie planuja bo se chca sezon odkuć. Powiym Wom że skuli roztomajtych starości to mało lotałach w tym roku. Za mało!

Algodonales 2016
Na połedniu Hiszpanii pod koniec października było blisko 30 stopni w dziyń. Dobrze że miałach krótki galotki 🙂 W tym momyncie trza by przesłać wyrazy współczucio do wszyskich co byli wtedy w Polsce bo z tego co wiym pogoda była u nas fest oszkliwo. Beztuż jo wola jechać kaj na jesiyń i sie jeszcze wygrzoć a lato raczyj przesiedzieć w Polsce.
 Algodonales 2016
Lotani my mieli prawie cołki tydzień, yno ostatnigo dnia za fest wioło to my pojechali se pozwiedzać miasteczko Ronda, piyknie położone na kraju wąwozu. Potym my pojechali obejrzeć malućki miasteczko co sie zwie Setenil de las Bodegas. Mało kiery o nim wiy a je blank fajniste – wszyski domki som biołe i do tego część je wykuto w skałach. Przez miasto idzie szlak – Ruta de los Pueblos Blancos – co sie tłumaczy jako droga biołych miasteczek. Jak kiery lubi sie stracić w wąskich klimatycznych uliczkach przesiąkniętych hiszpańskim klimatym to niech zaros uderzo w te strony.
 Algodonales 2016

Continue Reading…

Paralotnie

Weekend na Żarze

Pomału zbliżoł sie weekend. Normalnie fest by mi sie to podobało ale teroz straszyła mie czorno wizjo siedzynio w mieście na miyszkaniu. Ostatnio stłukłach se palec w moi szłapce a do tego jakoś mie zmorzyło bez tydziyń, wiycie, stan podgorączkowy, słabość choby cwist i taki tam. Tako lebioda zy mie była że myślałach że mie pieron trzaśnie. No i tyn pomysł weekendu na miyszkaniu, no bo przeca trza sie kurować, dować pozór na szłapa… Aż mie telepało. Nie wytrzimałach i co by nie dostać hercklekotów zaklepałach se nocleg w Międzybrodziu na moi „nojzocniejszej” górce – na Żarze. Prognozy były dobre beztuż tym bardzi mie mierziyło że miałabych siedzieć na familokach.

W sobota rano wzionach paralotnia i pojechałach. Trocha sie bołach czy jo tak rychtyk dom rada wrazić ta moja posiniaczono bolawo szłapka do buta trekkingowego ale na górce okozało sie że dało rady 🙂

Żar 03.09

Odstartowałach se z połednia i zrobiyłach cołkiym zocnego zlota, aji ze dwie zwitki nawet sie udały 😀 Warun aż do popołednia był niemrawy ale mi to tak rychtyk pasowało. Po połedniu zrobiyło sie lepszy, szło wisieć i wisieć. Ale jo już odpuściyłach, noga i lichy stan dowały sie we znaki beztuż nie chciałach już wiyncy kusić losu.

A wiela znajomków było na Żarze! W sumie zocno sprawa przijechać i spotkać tela znajomych twarzy, aż człowiekowi sie robi ciepło na serduchu 🙂 Samej górki nie lubia ale musza pedzieć że jak tak przijechałach wiyncy jak po roku nieobecności to mie ganc rozczulyło to powitani. Na wieczór my se siedli na roztomiyłym murku żarowym, kiery je takim paralotniowym symbolym tej górki.

Na drugi dziyń fest wioło i pryndko zrobiyło sie fest termicznie. Nawet tandymiorze odpuściyli lotani koło połednia bo na lądowisku była biyda bezpiecznie wylondować. Jo se na szczyńści z rana zdążyłach poćwiczyć pod górką zabawa z mojom paralotniom ale jak sie zaczły windy na pora metrów do góry to se już dałach spokój. I reszta dnia laba 🙂

Tak to sie fajnie udoł weekend 🙂 Dobrze żech nie została w mieście bo i weselszy mi było i fajnie sie dzioło… Ni ma jak se dychnyć na świyżym powietrzu. Wpadejcie też na Żar! 🙂

Żar

Paralotnie, Rajzy

Lotani na podkarpaciu – Bezmiechowa

Kaj by tu jechać na weekend za pogodom? Chciałoby sie co polotać a nie wyglondało to za dobrze ani w Beskidach ani w Tatrach. No to wybralimy sie ze znajomymi na Bezmiechowo pod Bieszczadami.

Górka je nisko, ot taki borsztajn. Ale za to startowisko je fajne – na połednie, wielki i dobrze utrzimane, bez żodnych krzy. W sobota wszysko było przegrzote od hycu i nic nie wioło, beztuż zmłociylimy se po dwa zloty i tela było. Ale za to niedziela była już zocno.

Continue Reading…