Nojlepsze przidówki do tyju
Fyrlok, Tak rychtyk

Nojlepsze przidówki do tyju

Momy pojszodek zimy beztuż tyj je fest we zocy. A ze przidówkami to już ganc zocno rzecz. Dziyń bez tyju? Ni ma mowy!

Zezwór

Wspaniały korzyń kiery sprawi, że cołko zima nie bydzie Cie sie imać żodno ryma ani kuckani. Zezwór działo wzmacniajōnco i prociw przeziębiyniowo a ku tymu zocnie rozgrzywo. Dycki kupuja korzyń ale lubia tyż gotowy tyj imbirowo-miodowy. Zezwór mo moc kaj jakich fajnistych właściwości o kierych szlabikowałach tukej. Fest polecōm jak sie chcesz ôstoć zdrowy!

Miód

Zocny medykamynt ale trza pamiyntać o regularności. Jak chcesz sie ôstać zdrowy i mocny to łeżka miodu dziynnie to je mus. Drugo ważno rzecz to doczkać aż tyj trocha ochłodnie, jak wkidniesz miód do wrawej wody to psińco dobrego sie z niego ôstanie. Miodzik dodowōm tyż do wody z cytronōm. Na wieczór rozpuszczōm miód w przechłodnytej wodzie – bez noc fajnie wydzieli wszyski procne enzymy. No a rano dolywōm ciepłej wody no i fertich.

Nojlepsze przidówki do tyjuMasło i sól – tyj tybetański

Do narychtowanio tego energetycznego tyju bydymy potrzebować Pu Erh, mlyka, masła i soli. Nie byda tu szlabikować jako uwarzić tyn tyj, zawczasu odsyłom do szpecjalistów. Tyj tybetański mo specyficzny szmak i nie kożdymu sie przipodobo ale mie sie to nawet pozdało dobre 🙂 Tyj z Himalajów procnie rozgrzywo i sprawio że długszy czas idzie utrzimać tymperatura ciała. Coś cudownego do takigo zmarzloka jak jo! Tym bardzi że sztyjc żech je w gangu i dycko potrzebuja moc energie. No a drugōm rzeczōm, przi duldaniu takigo tyju zdo mi sie chobych była nazot w Nepalu 🙂 Wspaniałości!

Nojlepsze przidówki do tyjuPrzyprawy korzynne – goździki, kardamon i cimt

Aromatyczny tyj to je coś czymu fest przaja, od razu mi sie humor poprawio jak se powoniōm korzynnych woniōczek. A z tych trzech nojlepszy je cimt – pobudzo krążyni krwie beztuż problym zimnych szłapek już mie tak nie szteruje. Polecōm!

Nojlepsze przidówki do tyjuSuszone owoce – żurawina, malina, jabłka

Jo se dycki susza skórki z jabłek i wciepuja ich do tytki z tyjym coby mi to fajnie przeszło aromatym jabłka. Jak mie nańdzie to dociepna tyż żurawina ale już tako ususzono z geszeftu. No a maliny bez pojszodek zimy? Czamu ni! Jo suszone maliny kupuja tukej. Dycki idzie sie tyż poretować mrożonkami i se ich ususzyć po rozmrożyniu.

Dobre, dojś szlabikowanio, ida se narychtować jakigo rozgrzywajōncego tyju na tyn zimowy wieczór. Mniam!

Gustlik i 40 bestyjoków Araberów
Bojki

Gustlik i 40 bestyjoków Araberów

Był se ôńskigo razu biydny handlyrz Gustlik co handlyrzył chryściym

Roz jak szeł ze wsie do wsie, fōrt dojrzoł rajtujące stado koni z jakimiś chopami. Gibko skrył sie za strōmami i dobrze zrobiył, bo sie okozało że to były rozbójniki. Jedyn bestyjok śloz z konia, a Gustlik zmiarkowoł że musi to być herszt bandy. Rojber poloz ku epnej skale co była na pozorańdziu i zaryczoł:

„Sezamie, roztwórz sie!”

Skała sie odewrzyła, banda wlazła do pojszodka i zbóje niechały roztomajte kosztowności co mieli skukane po bojtlach. Jak wszyjscy wyleźli, herszt uzaś zawołoł:

Sezamie, zawrzi sie!”

I se pojechali.

No to wrazidlaty Gustlik też zawołoł do Sezamu, wloz do jaskinie i zachabiył pora miechów złota

Uradowany polecioł do swoji baby i przikozoł żodnymu o zdarzyniu nie godać. Hned potym prziloz brat Gustlika, Sztefek, bo se doł pozór że familiji zza płota coś sie dobrze powodzi ostatnio. No to Gustlik mu padoł co sie podzioło i Sztefek zaros wzion muły i tyż polecioł do pieczary. Nabroł złota i kaj jakich klejnotów ale zbałamōncony tym wszyskim zapomnioł se co mo pedzieć coby wylyź z groty. Biydok tak tam tyczoł aż przijechały rozbójniki i jak go tam dorwali to od razu go ubiyli a ciało niechali w pieczarze.

Gustlik i 40 bestyjoków Araberów

Gustlik mioł utropa bo już było blank nieskoro i se rozmyśliwoł kaj to tyż Sztefek sie tak utopiył w maślonce

Powożył sie coby iś do jaskinie i tam znojd kipnytego Sztefka. Gustlik gibko narychtowoł truła i cichy pogrzyb coby sie po mieście nie rozniosło co to za mecyje w familiji Gustlika sie dziejōm.

Za pora dni herszt sie kapnył że kieryś zachabiył z pieczary umrzika. No to wysłoł do miasta jednego rozbójnika kiery godoł z roztomajtymi ludziami i w końcu wynojd, że kradziok co sie u nich w pieczarze pałęto to musi być Gustlik. Znoloz jego chałupa i na dwiyrzach zaznaczył kredōm bioło kryska.

Gustlik i 40 bestyjoków AraberówRano słōżka Gustlika, Usia, wysztudyrowała że kieryś se z nich robi błozny i tyż porobiyła biołe kryski na dwiyrzach na cołki ulicy

Na noc, jak herszt prziszeł zaciukać Gustlika, nie poradziył znejść chałupy, tela tych krysek było. Dopod swoigo rojbra i tak sie zeźlył że go zabiył we złości. Na drugi dziyń som poszoł do miasta i obsztalowoł plan. Na wieczór herszt przeblyk sie za rajzyndera, zaklupoł do dwiyrzi Gustlika i fechtowoł o schroniyni na noc. Dobry chop sie zgodziył, ugościył kabociorza i narychtowoł mu kolacyjo.

Przi wieczerzy ôroz Usia sie ciepła na gościa i dźgła go w pojszodek serca!

Jak na to pojrzoł Gustlik, to sie zdało że chop dostanie hercklekotów ale służąco wyklarowała że widziała na mieście bandziora kiery sie wypytywoł o Gustlika i teroz sie kapła że dyć to je tyn som pieron co sam tukej udowoł rajzyndera! Gustlik pojrzoł na martwego gizda i poznoł w nim herszta bandy. Uradowoł sie że uszeł z żywotym i z wdziynczności do Usie, wydoł baba za swoigo syna i wszyjscy se żyli do kupy w szczyńściu i dostatku skiż nieprzebranych klejnotów z Sezamu.

Czamu tyj je dobry na wszysko
Fyrlok, Tak rychtyk

Czamu tyj je dobry na wszysko

Je pora rzeczy bez kierych nie umia se wyobrazić ani jednego dnia. Na przikład… Tyj! Moooc tyju 🙂 Ziołowy, owocowy, zielony, czerwony…

Kali sie pić skuli roztomajtych walorów

1.  Ciepły tyj poprawio nastrój!

2.  Jak Cie spani biere a mosz już dojś kawy, zielōno i bioło herbata tyż postawi cie na szłapy.

3.  Przi bolawym brzuchu – naporz se rumianku. Działo prociw bólowo i rozkurczowo.

4.  Czerwiony tyj sprawio, że ubywo tłuszczu.

Czamu tyj je dobry na wszysko

5.  Jak Cie zmorzi i biere niecherskość – gorko herbata z miodym na zicher pomoże.

6.  Nikiere zioła poradzōm zdziałać moc dobrego. Pokrziwa, czystek, nagietek… zioła som dobre na kaj jaki dolegliwości, yno opaternie trza pić!

7.  Przez żołōndek do serducha! Bezmała ciepłe napoje sprawiajōm że ludzie sie do sia zbliżajōm i pryndzy Ci bydzie kto przajoł jak mu bydziesz robić gorki jedzyni i pici.

Continue Reading…

Tak rychtyk

Co o łażyniu po górach trza wiedzieć

Ida już ôsmo godzina, muskle pomału majōm dojś. Robi sie ćma, trza włōnczyć czołówka coby dobrze widzieć szlak. To był dobry dziyń – cołki spyndzony na świyżym lufcie i bez miejskigo larma. Mimo że nogi som bolawe, czuja sie szczęśliwo jak nigdy w żodnym inkszym miejscu.

Góry majōm we sia to magiczne coś – tam sie dycki zapomino o niecherskościach, a nojwiykszy problym to som rzeczy ganc przyziemne – chce sie jeść, pić, bolōm nogi. Czynsto słysza, że ludziōm sie podobo w górach, latoś byli piyrszy roz i na zicher bydom zaś hned jechać bo tam je cudownie! Jo je fest rada, że ludziōm sie podobo chodzić po górach. Ale ni ma żech rada tymu, co dycko o tych wypadach słysza.

Co o łażyniu po górach trza wiedziećI tak, na co taki początkujący góromaniōk musi dŏwać baczyni:
1. Trza sprŏwdzać prognozy

To je blank numer jedyn skuli tego, że je czynsto zaniydbywany. Rozchodzi sie o porzōndne prognozy, nie o te chmurki i słoneczka co sie wyświetlają w prostych prognozach na mobilniokach. Trza sie dobrze rozeznać w pogodzie, coby nie wpakować sie w starości.  Portale kiere werci sie znać:

  • TPN – podstawowo prognoza na Tatry + komunikaty, kiere TPN ciyngiym aktualizuje. Kōniecznikiym tam zajrzi jak ciśniesz w nasze roztomiyłe Tatry!
  • Mountain Forecast – trocha bardzi zaawansowano prognoza z podziałym godzinowym.
  • Windy – wszechstrōnny portal z roztomajtymi opcjami. Do kapka bardzi zaawansowanych ale i tak wszystkim fest polecōm!

Continue Reading…

Calineczka
Bojki

Calineczka

Ôńskigo razu żyła se kobiyta, co fest chciała mieć bajtla, a że ni miała męża, poszła po rada do starej heksy co miyszkała pod lasym. Szcziga dała babie ziorko jyczmiynia i przikozała posadzić w doniczce. Hned z ziorka wyrosnył piykny kwiotek, a w pojszodku baba znejdła malućko, szwarno dziołszka. Muter nazwała jom Calineczka, skuli tego, że była mało i krucho. Dziołszka dobrze sie miała, spała w wygodnym, woniatym kwiotku, a bez dziyń pływała w misce z wodōm, w szpecjalnie naszykowanej łódeczce. Ale dobre czasy gibko sie miały skończyć…

Jednej noce du dōm zakradła sie epno, szpetno ropucha

Jak yny dojrzała gryfno frelka, wysztaunowała, że szłoby jom wydać za jeji syna, gynał tak ôszkliwego jak ôna. Szkaradło porwało śpiōnco Calineczka i wsadziyło jom do leluje na pojszodku strumiynio, tak coby dziołszka nie poradziyła citnyć. W tym czasie ropucha zaczła rychtować w głębinie ciaplyty miyszkani do młodej pary.

Rano Calineczka sie obudziyła i zaczła fest ślimtać jak sie pokapowało co sie wyrobio. Ropucha przedstŏwiyła ij swojigo szkaradnego syna i dali go, szykowała ciaprajsko nora. Na szczynści dobre ryby dosłyszały chełkani dziołszki i żol im sie zrobiło szwarnego bajtla. Przegryzły korzynie leluje i Calineczka popłynyła z wartkim nurtym strumiynio.

CalineczkaDziołszka płynyła i płynyła, aż ôroz z leluje porwoł jom wielki, bachraty chrabąszcz!

Julik polecioł z Calineczkōm wysoko na strōm i posadziył jom na liściu. Nastympny apsztyfikant, co to sie zakochoł we szwarnej dziołszce! Zaros zebrały sie wszyski chroboki co miyszkały w ôkolicy. Ale zaczło sie wajani:

– Jako biydno dziołszka, mo yny dwie szłapki!
– A kaj ôna mo różki?
– Ganc nie podano je do chrabąszcza, co za szkarada!

Julikowi było gańba beztuż zniechyncōny wziōn Calineczka i ôstawiył jom na łące. A co sie frelka uślimtała skuli tego, że jom chrabąszcze odrzuciyły… Fest ij było niechersko i tak w żałości przesiedziała cołki lato na łące.

Yntlich prziszła zima i Calineczka napoczła chledać kaj schrōniynio przed śniegiym i zimnym wiatrym. Tak znejdła mysio norka podle pola. Przez ôkiynka dojrzała ciepło, szumo izba i migiym zaklupała we dwiyrze. We norce miyszkała staro mysz, kiero przigarnyła dziołszka, pod warunkiem, że ij bydzie pomogać przi chałupie. Calineczka zaros sie zgodziyła!

CalineczkaMysz nikiedy odwiedzioł bogaty, oczytany kret co miyszkoł pora metrów dali

Jak yny pojrzoł na Calineczka, to migiym sie zakochoł i poprosiył o ryka. Frelce sie to nie zdało bo kret był stary i ślepy, sztyjc wajoł i nie lubiył słońca ani kwiotków. Tymczasym kret już sztalowoł coby zamiyszkać z Calineczkōm głymboko pod ziymiōm i wcale nie wylazować na luft i na łąka.

Prziszła wiosna i do ślubu niewiela już zostało, a Calineczka nie wiedziała jako sie z tego wykryncić. Jednego dnia frelka poszła sie luftnyć, a nad polym praje furgała zwinno jaskółka. Ptok wesoło świyrgolył i jak widzioł, że dziołcha je nieszczynśliwo u myszy, padoł że jom weźnie do fajniejszego miejsca.

Calineczka rada zaros siadła mu na pukiel i pofurgali do kupy hyn daleko, bele dali od starego, durdlawego kreta

Jaskółka ôstawiyła Calineczka na słonecznej łące, na piyknym kwiotku. Jak frelka rozchylyła płatki, dojrzała szwarnego młodziyńca, ganc podanego do sia! A karlus był królym elfów i nosiył zocno korona. Młodzi migiym sie w sobie zakochali i hned wystawiyli szumne wesele. Tak to Calineczka została królowōm elfów, hen na łące, za wysokimi górami i dalekimi lasami.

Bibliotyka - dobro rzecz!
Tak rychtyk

Bibliotyka – dobro rzecz!

„Ksiōnżki som jak towarzystwo, kiere człowiek som se wybiyro”

Przechodziyłach kole tej kamieniczki dwa razy dziynnie ale skuli nieuważności dziepro po paru miesiōncach spokopiyłach, że ôna tam tak rychtyk je. Niepozorno, staro kamiyniczka, kaj nie kaj odlazowoł tynk. No a we środku… bibliotyka! Jak już sie kapłach to dali go, trza sie zapisać!

Zamiast kupować nowe ksiōnżki, monej tyż znejdziesz swoji czytadła we bibliotyce? Pokombinuj, wiela ksiōnżek osiadło ci kurzym na fachu? Wiela razy w miesiōncu sztaunujesz, że już razinku ni ma miejsca w chałupie na wiyncy klamotów? Powiadajōm, że kożdo ksiōnżka żyje tela razy, wiela razy była przeczytano. Jak mosz niepotrzebne ksiōnżki do kierych już na zicher nie bydziesz zaglōndać, to oddej ich do bibliotyki. Tam sie jeszcze mogōm komu sprzidać a ciebie przibydzie miejsca w dōma.

Bibliotyka - dobro rzecz!A teroz pora ciekawostek ze świata bibliotyk!

Nojciekawsze bibliotyki świata
Brazylijŏ – Bibliotyka Real Gabinete Português de Leitura w Rio de Janeiro

Zaliczano do jednej z 10 nojpiykniejszych bibliotyk świata. Dzisiej w zbiorach tej zocnej bibliotyki je już małowiela 350 tysiyncy ksiōnżek. Wspaniałe wnętrze olśniywo a tysiōnce ksiōnżek usŏdzo sie na drzewianych fachach siōgających aż po ôrdeki. W bibliotyce idzie tyż trefić na pōmnik ze srebra, kości słoniowej a marmuru i ku tymu paradny, epny żyrandol oświetlajōncy czytelnia. Szumno to bibliotyka!

Czechy – Bibliotyka Narodowo Klementinum w Pradze

Do barokowego budynku bibliotyki idzie leko trefić – siydziba je na Starym Mieście podle Mostu Karola. Bibliotyka mo interesantno kolekcja globusów i zygŏrów astrōnōmicznych a na ôrdekach som namalowane gryfne freski ze świyntymi i patrōnami Klementinum.

Bibliotyka - dobro rzecz!
Chiny – Bibliotyka Narodowo w Pekinie

Nojwiykszo bibliotyka w Azji i trzecio na świecie jak sie rozchodzi o wielkość! Idzie tam idzie znejść najznamienitsze dzieła roztomajtego zortu, choby yny antyczne buddyjski manuskrypty eli cynne ksiyngi z czasów starożytnych dynastyji.

Irlandyjŏ– Bibliotyka Trinity College w Dublinie

Nojwiykszo bibliotyka w kraju z końca XVI wieku. Idzie jom fajnie pozwiedzać skuli tzw. Long Room o 64 metrach długości – je to nojwiyksze pomieszczyni bibliotyczne w Europie! W tej piyknej bibliotyce idzie sie też natrefić na harfa Briana Śmiałego, kiero po dzisiej widnieje w herbie Irlandyje. Jeszcze z ciekawostek – uczelnia Trinity College była piyrszōm w Angliji kiero dała przizwolyni na nauczani kobiet.

Bibliotyka - dobro rzecz!

Niymce – Bibliotyka miejsko w Stuttgarcie

Werci sie obejrzeć bibliotyka jak kiery przaje baukunsztowi, aji w nocy kej budynek je szumnie ôświetlony tysiōncami świateł. Miejsce zadziwio ciekawym wnętrzym i nikogo nie łostawi obojętnym. Ôzim piynter epnego gmachu wypełnionych po gipsdeki ksiōnżkami a na samym wyrchu punkt widokowy na cołki Stuttgart – pozaglōndać se na miasto z wyrchu to je mus!

Bibliotyka - dobro rzecz!Bibliotyki – dziwolągi
Kolumbijŏ – Biblioburro (Bibliotyka na yjzlu)

Co tu dużo godać, ôbejrz jako to wyglōndo:

Kraków – Bibliotyka do bezdōmnych

Akcja wywiōnzała sie po  inicjatywie co była przōdzij – Zupa na Plantach – kaj rozdowali bezdōmnym ciepłe jedzyni. Jedyn z poniywiyrŏków zacznył sie wypytywać o ksiōnżka, kiero akurat miała ze sobom jedna z wolontariuszek. No i tak pojawiyła sie idyjŏ! Wiyncy o tej zocnej inicjatywie tukej.

A na fajrant cytat Umberto Eco:

„Tyn kiery czyto ksiōnżki, żyje podwójnie”

Bazyliszek
Bojki

Bazyliszek

Kiej downo tymu żył se we Warszawie płatnerz co sie zwoł Melchior Ostroga

Melchior mioł dwoje bajtli – dziołsze było na miano Halszka a synkowi Maciek. W mieście chop był znany z tego, że robiył fest zocne zbroje – porzōndne, trwałe i wyglancowane tak, że szło sie w nich przeglōndać choby we zdrzadle.

Ońskigo razu do stolice przijechała grupa wandrusów-kuglorzi. Na Starym Rynku zrobiyło sie gwarno i kolorowo, wszyjscy wylegli na ulice coby se obejrzeć co tyż te cyrkuśniki ciekawego pokożōm. A że Halszka i Maciek to były wrazidlate dziecka, zaros tyż chciały gzuć na rynek. Fater przestrzegł ich yno przed starōm kamienicōm na Krziwym Kole i bajtle pognały na rynek.

BazyliszekNa mieście było moc wystympów, kuglorze zabawiali ludzi a kramy z roztomajtymi dziwnymi klamotami kusiyły kolorami i klangami

Halszka i Maciek byli fest radzi i wesoło buszowali w tej gwarnej ciżbie. Ôroz bajtle dojrzały jak jedyn kuglorz pociep swoi piszczałki i poszeł ku zakozanej kamienicy na Krziwym Kole. Ludzie mu godali, że w kamienicy straszy i jak kiery wlezie do pojszodka to już nigdy żywy nie wyńdzie. Ale kuglorz sie zaprzył i padoł, że on sie niczego nie boi i idzie po skarby kiere na zicher som skukane w pywnicach.

Bestyjok poloz do ciymnych pywnic kaj wioło chłodym i dziwnie woniało siarkōm. No to bajtle dali go, za nim! Chop szeł ciymnymi korytarzami aż dojrzoł światełka kajś na ôstatku pywnic.

BazyliszekPoszoł jeszcze dali i ôrŏz okozało sie, że te światełka to były epne ślypia strasznego potwora! Z ciymności wychynył przerażajōncy stwór o głowie kokota i ogonie węża, kiery yno zajrzoł na kuglorza a tyn ajnc mig przemiyniył sie w kizlok! Potworno to była scyna i dziecka gibko skryły sie za epnymi krziniami co stoły w kōncie. A pitnyć z pywnic nie było jako bo rozjuszony Bazyliszek chodziył tam a nazod znerwowany, że go ludzie szterujōm.

W tym czasie fater prziszoł na rynek bo sie strŏpiył, że dziecek długo ni ma

Roz dwa sie wyjaśniyło co sie podzioło. Pod kamienicōm na Krziwym Kole stoło kupa ludzi co widzieli jak do piwnic słazi kuglorz i bajtle i dotela żodyn stamtōnd nie wyloz. Melchior o mało nie dostoł hercszlagu ale jakoś sie usiotoł i polecioł drap do swoigo warsztatu po nejlepszo zbroja i tarcza jako mioł. Tak uzbrojony poszoł do pywnic kaj gibko dojrzoł światełka. Mioł złe przeczucia beztuż szoł zasłonyty swojom wyglancowanōm tarczōm. Ôroz usłyszoł ryk nieziymski i dojrzoł strasznego Bazyliszka o kierym ludzie godali, że jak yny sie na kogo pojrzy to zaros zamiynio nieszczęśników w kizloki. Ale tym razym klōntwa obróciyła sie prociw potworowi – jak dojrzoł swoi odbici w tarczy Melchiora, migiym zamiyniył sie w epny kamiyń!

Halszka i Maciek ciepły sie ku fatrowi z radościōm, rade że potwora już ni ma i mogom yntlich wylyź cało z okropnych pywnic. Jak wyleźli na luft, ludzie zaczli wiwatować i wychwalać odwaga Melchiora. Historyjõ gibko rozeszła sie po cołki Warszawie i berajōm jom tam po dziś dziyń.

Nowe szaty cysŏrza
Bojki

Nowe szaty cysŏrza

Ôńskigo razu żył se cysŏrz kiery fest był rod łoblyczkōm

Nie staroł sie o swoich wojŏków ani o sprawy państwowe a za to sztyjc wynokwioł nowe lōnty i przeblykoł sie co godzina. Nojważniejsze było coby pokozać ludziōm jaki je szykowny i galantny. Kiejsik do miasta cysŏrza przijechało dwóch cygōnów kierzi podali sie za krawców. Nagodali władcy że szyjōm szumne i barwne szaty, kiere ku tymu miały mieć cudowne właściwości! Jakby kiery tych szat nie dojrzoł, znaczyłoby że je gupi i nie nadowo sie swojigo urzyndu.

Cysŏrz był rōd i zmiarkowoł, że dobrze by było ôboczyć kiery z jego poddanych je mało we wercie

I zawczasu napytoł se szumne szaty. Machlyrze zarzōndali złota i najwspanialszych sztofów ale zamiast tkać łoblyczka, skukali kosztowności a przi pustych werksztelach yno udŏwali że szyjōm. Tak mijały dnie a miglance żywo uwijali sie we swoim werksztacie.

Nowe szaty cysŏrzaYntlich władca wysłoł na zwiady swojigo zaufanego ministra. Poczciwy stary chop nie dojrzoł niczego na wrzecionach i sie wylykoł że snadnie je gupi i nie zno sie na swoji robocie. To zacznył udŏwać że widzi piykny sztof i fest wychwaloł niewidzialne wzory. Z takōm godkōm prziszoł do cysŏrza kiery był fest rōd skuli wieści i wysłoł cygonōm jeszcze wiyncy złota i szlachetnych jedwabiów. Za pora dni cysŏrz uzaś ôdkōmandyrowoł swoigo zaufanego poddanego i historyjo sie powtórzyła – urzyndnik nic nie dojrzoł ale coby nie wyńść na gupigo zacznył chwolić paradne łoblyczki kierych tak rychtyk nie było.

Yntlich som cysŏrz wybroł sie ze swojōm świtōm do machlyrzów coby ôbejrzeć szaty

Wszyjscy ôniymieli bo żodyn nic nie widzioł i tyż żodyn nie chcioł sie do tego prziznać. Władca blady i niecherski zacznył udować że sromota mu sie podobajōm wszyski łoblyczki eli nawet se jedyn wybroł na nadchodzący fest w mieście. Za pora dni mioł sie odbyć epny fajer do kupy z paradōm, kaj na czele pochodu pod baldachym mioł jechać cysŏrz. Skuli tego władca potrzebowoł rychtyk szumnych łoblyczek.

Nowe szaty cysŏrzaW dniu procesyje cygōny prziszli do cysŏrza i zaczli udować że go strojōm we wspaniałe lōnty

Szaty miały być tak leki że aż ich nie było czuć! A jaki szumne wzory, jaki cudowny sztof! Tak wysztiglowany to cysŏrz jeszcze nikyj nie był! Władca rōd nierōd doł sie łoblyc i yntlich siod do karety. A był tak rychtyk był yny odzioty w same batki a lakszuły. Parada niewiela uszła jak ôroz jakiś niefrasobliwy bajtel zaryczoł że przeca cysŏrz je sagi! No to ludzie tyż zaczli wołać że bajtel mo recht, władca je nagaty jak go Pōnbōczek stworzył! Zaczły sie szyderstwa i poszklybki a cysŏrz pyndym citnył do zōmku, czerwiony z gańby choby pultok. A w miyndzyczasie chytre cygōny pitły z miasta ze złotym i drogimi sztofami…

Biydny cysŏrz nabroł rozumu i niechoł starania o łoblyczki a zajmnył sie noreszcie sprawami swoigo państwa coby zmazać gańba i niechersko fama.

Pastyrka i Kuminiorczyk
Bojki

Pastyrka i Kuminiorczyk

Było se kiedyś epne drzewiane wertiko z roztomajtymi szuflodami

Na pojszodku był wyrzeźbiony pół-człowiek, pół-kozioł co to mioł postać ludzko ale koźle giry, rogi na czole i długo broda. Wszyjscy przezywali go Koźlim Sierżantym. Cudok tyn mioł widok na gryfno porcelanowo Pastyrka co stoła na stole. Frela miała strojny klajd, zaróżowiono gymbiczka i zgrabnie podpiyrała sie na kijoku pasterskim. Szykowno to była dziołcha! Kole ni stoł wysztiglowany i przistojny karlus – dzielny porcelanowy kuminiorz ze drabinōm.

Młodzi se fest przali i chcieli iś w żyniaczka

Ale na drodze stoł im ōpa od dziołchy, co go wołali Chińczyk, stary, epny becher kiery rygierowoł cołkōm izbōm. Chińczyk rozkozoł, że Pastyrka mo sie żynić z Sierżantym skuli srebra i kosztowności pochowanych w starym wertiko. No to dziołcha zaczła ślimtać bo wcale ij sie nie zdało żynić sie z takim brzidokiym. Pastyrka wymedytyrowała że chce iś weg we świat i wiyncy nie wracać do izby na stół. Kuminiorczyk ij tuplikowoł coby se to rozwożyła ale dziołcha sie uprzyła i fajrant.

Pastyrka i KuminiorczykKarlus ni mioł za wiela do godanio beztuż wziōn swoja drabina i zaczli po leku ślazować ze stoła

Karkołomne to było ale jakoś śleźli i sie nawet nie strzaskali. Jak becher to oboczył to sie zdało że dostanie hercklekotów! W izbie zrobiyło sie epne larmo i zakochańce musiały gibko citać bo Chińczyk już był we sztańdzie gzuć za nimi.

I tak poleźli do kumina a była tam ćma i szpetnie. Spinali sie tak i spinali, sztyjc pod góra. Kuminiorczyk szeł piyrszy i rōncz on sie wyspinoł, podowoł drabina Pastyrce. Yntlich im sie udało, umaraszyni i ściorani wyleźli na som wyrch. Ale jak dziołcha pojrzała na świat, to zaczła lobiydzić że chce iś nazot. Doobkoła było kupa domów, konsek dali dupny, ciymny las, bezkresne pola i łąki. Świat zdoł ij sie epny i straszny. Kuminiorczyk tuplikowoł że sie niom zajmie, że se poradzōm i wszysko bydzie dobrze ale frela chciała sie wracać i szlus.

Pastyrka i KuminiorczykRod nie rod, synek przistoł na lamynta i zaczli pomału słazić bez kumin

Kuminiorczyk brniył i brniył ale yntlich sie usiotoł jak pojrzoł że dziołcha przestała ślimtać i szczynśliwo lezie za nim. Jak wparzyli do paradnej izby to sie okozało, że ōpa Chińczyk sie roztrzaskoł jak próbowoł zaiwaniać za zakochańcami i stoł teroz biydny i posklejany. A w tej swoji felerności nie poradziył już nic pedzieć bo coś niechersko go posklejali. No to młodzi dali go! Poszli gibko w żyniaczka bo yntlich im żodyn nie zakazowoł. W paradnej izbie zrobiyli huczne weselicho i żyli długo i w spokojności aż sie sami nie potrzaskali.

Chcesz być szczynśliwy? Smol to, nie lotej za tym!
Tak rychtyk

Chcesz być szczynśliwy? Smol to, nie lotej za tym!

Co to tak rychtyk je to szczynści?

Brzmi cołkiem tajemniczo a wszyjscy by chcieli właśnie tak sie czuć – szczynśliwie. Ale tak po prowdzie, starać sie być szczynśliwym je choby starać sie kimnyć w nocy – czym bardzi próbujesz tym gorszy to idzie. Moc czasu zmitrynżyłach na rozkminaniu czy jo aby tak rychtyk jeżech szczynśliwo? A jak ni to czamu? Aż jednego piyknego dnia pedziałach se że to smola! I zamiast starać sie to wszysko na siyła wysztaunować, niechałach rozmyśliwania. Jakoch do tego doszła?

1.  Słowo szczynści podmiyniyłach inkszymi okryślyniami: pozytywni ludzie doobkoła, śmiyszno godka z kamratami, świyży luft w górach, spokojno szychta w korpo, zocny tryning po kierym mie wszysko fajnie boli. I jak to wszysko zebrałach do kupy to mi wyszło, że tak jak je teroz, je nojlepszy!

Continue Reading…